POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło TUŁUMBAS drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło TUMULT
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 06.10.2008
*TUMAN rzecz. m

Najwcześniejsze poświadczenie: 1656-1688
Formy gramatyczne:
B.tuman
N.tumanem
M.tumany
B.tumany
Etymologia:
rus. tuman
1. »kłęby pyłu; gęsta kurzawa«:
2. przen. »fałszywa wieść, pogłoska«:
fraz. związki frazeologiczne:
fraz. puścić tuman: »rozgłosić nieprawdziwą, przesadzoną wieść«
  • ~ Takieli Rebellizant ktory przy Turkach stawa dla tego że by gu [go] Luteranskie Prowincyie Supplementowały Piniądzmi puscił ten Tuman między nich że Turcy eo fine Woynę ponieśli że by Relligią Rzymską zniszczyć a Luteranską na to Mieysce postanowic. PasPam 277.
Autorzy: SPas, DA
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)