POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło TUMAN drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło TURBACJA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 27.06.2011
TUMULT rzecz. m

Najwcześniejsze poświadczenie: 1633
Formy gramatyczne:
M.tumult
B.tumult
Ms.tumulcie
M.tumulty
D.tumultów
N.tumultami
Ms.tumultach
Etymologia:
łac. tumultus
»wrzawa; zamieszanie, zamęt; w lm: rozruchy, zamieszki«:
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. tumult i bunt (sz. zm.):
  • – Widzicie te Rokosze/ te zdrády/ te zbrodnie przeciwko máiestatom Krolewskim/ te bunty/ y tumulty w Krolestwách/ te pożogi Rzeczypospolitych. BirkRus 33.
  • – Pompeiusz wszytkich Partyzantow Mariuszowych wygładziwszy, wszelkie ich tumulty i bunty rozgromiwszy [...] drugi tryumf [...] odprawił. SzołHist 4v.
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)