POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło SZTUF drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło SZTUKATERSKI
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 27.06.2011
SZTUKA rzecz. ż

Najwcześniejsze poświadczenie: 1654-1676
Formy gramatyczne:
M.sztuka
D.sztuki
B.sztukę
M.sztuki
D.sztuk
B.sztuki
Etymologia:
niem. Stück
1. »część czego, kawałek«:
przen. przenośnie:
  • – IoMSC Pan Margrabia Pienczowski ex bene placito wzią[ł] mi Substancyią, y prawie rzec mogę Relliquias nieprzesłuzoney do[o]statka na usłudze tey Rzptey sztuki chleba Oyczystey. PasPam 284
  • – Odday wroc ubogim Ludziom krwawą pracą zabraną do gęby sztukę chleba y ostatnią prawie kroplę wyssaney krwie. PasPam 139v
2. »podstęp, intryga; sztuczka«:
3. »pojedynczy przedmiot, egzemplarz; osobnik«:
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. lutenna sztuka: »umiejętność gry na lutni«
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)