POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło PARKA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło PARKANNY
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 26.04.2016
PARKAN, PARCHAN rzecz. m
Słowniki: SStp (parkan, perkan), SXVI (parkan), Kn (parkan), T III (parkan), L (parkan; XVII, XVIII), SWil (parkan), SW (parkan, parchan), SJP (parkan) notują
Formy gramatyczne:
M.parchan || parkan
D.parkanu || parchanu
B.parkan || parchan
N.parchanem || parkanem
Ms.parkanie || parchanie
M.parkany
D.parkanów
B.parkany
Ms.parkanach || parkaniech
Etymologia:
g.-niem. parchan, parkan
1. »ogrodzenie, płot, także element fortyfikacji«:
2. myśl. »sieć a. ogrodzenie-pułapka używana podczas polowania«:
przen. przenośnie:
  • – Cóż będzie czynić serce utrapione, Gdy na nie takie parkany rzucone, Kiedy w zdradliwe włos uwikłan nici, Kiedy i sam włos stoi za sto siéci. MorszAUtwKuk 167
Autor: PK
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)