POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło SĘDACZ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło SĘDZIACZKA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 24.01.2011
SĘDZIA rzecz. m

Najwcześniejsze poświadczenie: 1616
Formy gramatyczne:
M.sędzia
C.sędziemu
B.sędziów
»osoba wybrana albo wyznaczona do sądzenia spraw cywilnych«:
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • Sędziá co dáry bierze/ Vrzędnik co z chłopy bráta. Niepewni są. ŻabPol B3.
przys.
  • ~ Sąd niésłuszny gdzie sam sędzia instiguié. KnAd 1020.
przys.
  • ~ Vydziész sędziego karánia/ nié sumnienia kátowánia. KnAd 646.
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)