POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło SKAJOLA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło SKALECZEĆ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 14.11.2008
SKAKAĆ czas. ndk

Najwcześniejsze poświadczenie: 1608
Formy gramatyczne:
skakać
lp3. os.skacze
lm3. os.skaczą
skacząc
1. »podskakiwać, tańczyć«
fraz. związki frazeologiczne:
fraz. robić coś skacząc: »robić coś ciesząc się, z radością, chętnie«
  • ~ Swoię konfuzyią wymawiali mowiąc że to było iednakowo dac skacząc iako y płacząć. PasPam 170.
2. »o wodzie, morzu: falować, burzyć się«:
3. »o rybach: rzucać się«:
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • Kto z młodu chodzi iáko stáry/ ná stárość skacze iáko młody. RysProv VII, 2.
przys.
  • ~ Człowieka zaś dobrego [...] Złość ludzi niepoczciwych często prześladuje. A im kto układniejszy, tym nań barziej gdaczą: Tak na pochyłą gałąź i kozy więc skaczą. VerdBłażSet 15.
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)