POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło DUCHOWNY drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło DUDY
ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO
Data ostatniej modyfikacji: 28.01.2016
DUDEK rzecz. m

Najwcześniejsze poświadczenie: 1621-1643
Formy gramatyczne:
M.dudek
D.dudka
M.uż. nosob.dudki
1. zool. »ptak z charakterystycznym czubem z piór na głowie, Upupa epops«:
2. »głupiec«:
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • ~ Nié tráfiłéś dudká. Naydzi sobié błazna. KnAd 668.
przys.
  • (wariant I):
    Niemand ist ohne Fehler/ (Gebrechen/) Żaden nie jest bez jákiego Błędu, (káżdy Dudek ma swoy czubek;). ErnHand 336-337.
  • (wariant II):
    każdy dudek ma swoy czubek. jeder Narr hat seine Kappe. à chaque fou sa marotte. T III 285.
przys.
  • MOUCHER [...] FRANCUSKIM przysłowiem mowiemy [...] Il ne se mouche pas du pied. [...] Nie nogą sobie nos uciera frant bywalec nie dudek. DanKolaDyk II, 283.
Autorka:
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)