POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło SŁUCHAĆ SIĘ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło SŁUCHALNIA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 29.06.2016
SŁUCHAĆ czas. ndk

Najwcześniejsze poświadczenie: 1618
Formy gramatyczne:
słuchać
lp1. os.słucham
3. os.słucha
lm3. os.słuchają
lpm1. os.słuchałem
3. os.słuchał
lmmos1. os.-śmy słuchali
3. os.słuchali
lm2. os.słuchajcie
słuchając
słuchano
1.
fraz. związki frazeologiczne:
fraz. nie chcieć słuchać czegoś: »nie zwracać uwagi, nie zważać na coś«
fraz. nie słuchać czegoś: »nie zwracać uwagi, nie zważać na coś«
  • ~ Kiedy negabat tylo dac broniąc się [...] tak wiela Summy niemiałęm y miec nie mogę Niesłuchano tego Kazano Pana Pisarza w Kaydankach do wału do takow [...] akkomodowac. PasPam 100v.
fraz. słuchać spowiedzi: »spowiadać«
  • ~ Idąc tedy kazdy swoie odprawował Nabozęnstwo spiewanie, Godzinki, kapellani na koniach iadąc Słuchali spowiedzi. PasPam 93v.
2. »być posłusznym komu«:
3. »dawać się słyszeć, rozbrzmiewać«:
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. słuchać fermanów:
troj. ordynansu słuchać:
  • ~ Po zakończonéj wojnie z Turczynem posługi Paleja tantisper nie potrzebowała rzeczpospolita, a do tego periculosum quid było owego sąsiada chłopa trzymać, który nie tylko ordynansów hetmańskich nigdy słuchać nie chciał, ale téż i dobra różnych panów wokoło Chwastowa leżące do swoich intrat akkomodował, i ledwie co z wielkich panów komu z nich intraty pozwalał brać, a swoim na konsystencye ich obracał Kozakom. OtwEDzieje 15.
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
przys.
  • Stáry furman rad słucha/ kiedy kto biczem trzáska. RysProv XV, 2.
przys.
  • Kunsztarzá ábo błazná rádzi wszyscy słucháią/ lécz go zá przyiaciéla nie máią. KnAd 1304.
przys.
  • Vszy słucháiąc/ Ięzyk mowiąc/ Ręce do siebie gárnąc/ Serce pożądáiąc/ nigdy się nie násycą. RysProv 81.

SŁUCHAJĄCY
im. przym. czyn.
Formy gramatyczne:
lmst. równyD.słuchających
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)