POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło SŁYNĄCY drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło SŁYSZANY
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 15.01.2012
SŁYNĄĆ czas. ndk

Najwcześniejsze poświadczenie: 1644
Formy gramatyczne:
lp3. os.słynie
lmnmos3. os.słynęły
»być sławnym, znanym«:
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń

SŁYNĄCY
im. przym. czyn.
Formy gramatyczne:
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. cudami słynący (sz. zm.):
  • – Ták wielce słynącą cudámi Pánnę/ y B. Ambrożego Reliquie/ gdy Miásto y Kościoł Dominiká ś. ogniem spłynął/ y oboie Ciáłá/ Błogosłáwionych pogorzáły [...]. OkolNiebo 37.
  • – Iestem prawda człek niegodny, áleć przecię nie desperuię, że ten BOG, ktory mię in hoc gradu osadził, doda siły [...] zapomocą Nayśw. Matki przytym Swiętym mieyscu Cudami słynącym [...]. DanOstSwada I, 206.
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)