POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło ŚWIDEREK drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło ŚWIECIĆ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 17.12.2008
ŚWIECA rzecz. ż

Najwcześniejsze poświadczenie: 1656-1688
Formy gramatyczne:
M.świeca
B.świecę
N.świecą
Ms.świecy
D.świec
»wałeczek z wosku lub łoju z knotem w środku służący do oświetlania«:
fraz. związki frazeologiczne:
fraz. trzeba z świecą szukać czegoś: »coś jest niezwykle rzadkie«
  • ~ Kiedy Ludziom trzeba przyiaciela, to cie znaydą. A kiedy go zas ty potrzebuiesz togo trzeba z swiecą szukać. PasPam 249v.
przen. przenośnie:
  • – Wtym idzie starszy Sługa y mowi Ich MSC proszą Zanim wyszło kilka Swiec lanych, wychodzięmy tedy. PasPam 98v
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • (wariant I):
    JEUX [...] Niewarta gra świecy, francuskie przysłowie, to iest żál się boże y kosztu y czasu ná to łożyć z czego się nigdy niewroci. DanKolaDyk II, 141.
  • (wariant II):
    CHANDELLE [...] Gra świecy nie warta, więcey straty niż zysku żal się Boże świecy. DanKolaDyk I, 281.
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)