POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło DŹWIĘCZEĆ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło DŹWIGAĆ
ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO
Data ostatniej modyfikacji: 05.05.2017
DŹWIĘK rzecz. m
Słowniki: SStp (dźwięk, źwięk), SXVI, Kn, T III, L, SWil, SW, SJP notują
Formy gramatyczne:
M.dźwięk
D.dźwięku
B.uż. nżyw.dźwięk
N.dźwiękiem
Ms.dźwięku
B.uż. nosob.dźwięki
1. »odgłos, brzmienie«:
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • (wariant I):
    Vderz w gárnéc dźwięk go wyda. KnAd 1161.
  • (wariant II):
    Uderz w garniec dźwięk go wyda. an der Rede erkennet man einen Narren. on connoit les foux aux paroles & les ânes aux oreilles; au parler le bon cerveau. T III 364.
przys.
  • Dźwięk zá węch. RysProv Bv.
2. »wdzięk, piękno, urok«:
:
Patrz wdźwięk.
Autorka: MM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)