POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło GROBLA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło GRODETOROWY
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 30.07.2012
GROCH rzecz. m
Słowniki notują
Formy gramatyczne:
M.groch
D.grochu
N.grochem
B.grochy
1. »roślina strączkowa«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. gołębi groch:
troj. groch leśny:
troj. groch kozi:
troj. groch tyczny:
2. »nasiona tej rośliny; potrawa z tych nasion«:
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • (wariant I):
    – Iusz musi Polak siedziec iako Groch nabębnie Iak pod siekierą, patrząc rychłoli go rębnie. PotWoj 97.
  • (wariant II):
    – Z iednego podeyrzenia ták dálece bredzi, Gdy iáko mysz ná pudle, groch ná bębnie siedzi. PotPocz 55.
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • – Ja nie mogę w piszczałkę wraz i w kornet dmuchać. Cytra z drumlą nie chodzi, pasztet z grochem, rowno. PotFraszBrück II 378.
Autorka:
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)