POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło WDZIĘCZNICA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło WDZIĘCZNIEĆ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 09.01.2012
WDZIĘCZNIE, WDZIĘCZNO przysł.
Warianty fonetyczne: WDZIĘCZNIE || WDZIĘCZNO, WDZIECZNIE || WDZIECZNO

Najwcześniejsze poświadczenie: 1656-1688
Formy gramatyczne:
wdzięczno || wdziecznie
wdzięczniej
1. »okazując wdzięczność«:
2. »ładnie, miło; sprawiając przyjemność«:

WDZIĘCZNO
w funkcji predykatywnej
Formy gramatyczne:
»jest miło, jest przyjemnie«:
  • – Prosił tedy pomieniony komisarz, aby [...] przedsięwzięli tych chłopów jako rozpłoszyć, obiecując iżby to miało być wdzięczno cesarzowi j.m. DembPrzew 60.
  • – W Catalog Studencki wpisałem się, co mi to wtenczas tak bardzo miło było y wdzięczno. GollPam 17.
  • Tumulanci [zam. tumulandi = oczekujący pogrzebu, zmarli] Zegnaią [...] miłą swoię kompaniią z ktoremi rowno wdzieczno im było adversa y prospera ponosić. PasPam 87.
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)