POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BAŁAMUSTWO drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BAŁAMUTKA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 22.04.2013
BAŁAMUT rzecz. m
Warianty fonetyczne: BAŁAMUT, *BAŁAMONT, *BAŁAMUNT
Słowniki: SXVI, Kn, T III, L (XVIII), SWil, SW, SJP notują
Słownik SStp nie notuje
Formy gramatyczne:
M.bałamut
D.bałamuta
N.bałamutem
W.bałamucie || bałamuncie
M.bałamuci || bałamonci || bałamutowie
B.bałamuty
N.bałamutami || bałamuty
Etymologia:
rus. bałamut
»ten, kto wprowadza w błąd, krętacz, oszust; człowiek niepoważny«:
Autorzy: DL, WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)