POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło WOLENTARSKI drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło WOLEŃ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 23.06.2009
WOLENTARZ rzecz. m
Warianty fonetyczne: WOLENTARZ, *WOLONTARZ

Najwcześniejsze poświadczenie: 1656-1688
Formy gramatyczne:
M.wolentarz
B.wolontarza
M.wolontarze
D.wolentarzów
B.uż. osob.wolentarzów
N.wolontarzami || wolentarzami
Etymologia:
łac. voluntarius
»wojak służący bez żołdu; ochotnik«:
przen. przenośnie:
  • Wolęntarz to iest w Ciele Ludzkim Affekt. PasPam 80
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)