POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło KOMORNIKOSTWO drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło KOMPAN
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 02.07.2009
KOMÓRKA, KUMORKA rzecz. ż
Słowniki notują
Formy gramatyczne:
M.komórka || kumorka
D.komórki
B.komórkę
Ms.komórce
M.komórki
D.komórek
B.komórki
Ms.komórkach
M.kumorce
1. »małe, zazwyczaj ciemne pomieszczenie służące za składzik, magazyn, schowek, kryjówkę«:
przen. przenośnie:
  • – W pośrod delicyi, ktore miłość kryie, W swoich komorkach, z ktoremi się cacka, Y ktorym ADOLF, Kordyałem żyie, Kiedy go spyta,Bogini z nienácka, Powiedz kochány XIĄZĘ twoie zdánie, Ják dáwne ze mną trzymasz Pánowanie. DrużZbiór 277
  • – Jakże mámy wszystkiego dostatkiem po dziorki, zamkniem okno przed BOGIEM do Serca komorki. DrużZbiór 90
2. »pokoik, cela; sypialnia«:
3. »część składowa, element czego«:
4. »rubryka, pole tabeli, prostokąt, wielokąt; przegródka powstała ze skrzyżowania kilku ścianek; prostokątne wgłębienie«:
Autor: PK
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)