POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło APROBACYJNY drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło APROBIROWANY
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 29.10.2011
APROBATA rzecz. ż
Słowniki: L (bez cytatu), SWil, SW, SJP notują
Słowniki: SStp, SXVI, Kn, T III nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1632
Formy gramatyczne:
M.aprobata
D.aprobaty
B.aprobatę
N.aprobatą
Etymologia:
łac. approbata
1. prawn. »zatwierdzenie czego; pozwolenie, zgoda na co«:
2. »uznanie czego za dobre, pochwała«:
Patrz APROBACYJA, APROBOWANIE.
Autorzy: WM, KS
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)