POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło WYSTARCZENIE drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło WYSTARZAŁY
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 20.08.2009
WYSTARCZYĆ czas. dk

Najwcześniejsze poświadczenie: 1656-1688
Formy gramatyczne:
wystarczyć
»móc podołać, sprostać czemu«:
Rekcja: czego; czemu
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. wystarczyć czego: »być w dostatecznej ilości (do czegoś)«
  • ~ Nad stawiaiąc się tedy Animuszem czego Siły wystarczyc niemogły bosmy ni mieli y czwartey częsci potencyiey nieprzyiacielskiey Posłali wodzowie do Dunckoronskiego [Dołgorukiego] ze by dał Pole. PasPam 103.
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)