POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło WYTRZYMOWAĆ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło WYTYCHAĆ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 25.08.2009
WYTUCZYĆ czas. dk

Najwcześniejsze poświadczenie: 1656-1688
Formy gramatyczne:
wytuczyć
»wykarmić, wypaść«
Rekcja: co
przen. przenośnie:
  • ~ Kto by kolwiek lata Swoie tym tylko pędził zamysłęm aby ie samemi pieszczoney Swieckiey Marnosci mogł wytuczyc delicyami [...] ze wszystkich nimal wiecznymi czasu [zam. czasy] wyzuwa szczęsliwosci. PasPam 281-281v
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)