POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BDELIUM drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BE
Data ostatniej modyfikacji: 23.08.2014
BDŁA rzecz. ż
Słowniki: SStp, SXVI, Kn, T III, L (XVI-XVIII), SWil, SW notują
Słownik SJP nie notuje
Formy gramatyczne:
M.bdła
M.bdły
D.bedł
bdłów
C.bdłam
B.bdły
N.bdłami || bedłami
1. »grzyb«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. bdła jadowita (sz. zm.): »grzyb trujący«
  • – Duszeniu y dawieniu z Bedł iádowitych/ iest lekárstwem/ z octem álbo iákimkolwiek sposobem pożywana [rzodkiew]. SyrZiel 1047.
  • – Strutym Grzybámi ábo bdłámi iádowitymi/ korzenie Liliowe y z kwieciem iego pić dobrze. SyrZiel 578.
  • – Strutym iádowitymi bdłámi/ liście rozetrzeć/ á ze trzemi grány/ ábo ziárny/ sáletry dáć pić/ wywodzi ią. SyrZiel 690.
2. »grzyb pasożytujący na drzewie, huba«:
Patrz bedłka, gębka.
Autorka: DA
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)