POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BLECHMAL drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BLECHOWAĆ SIĘ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 24.02.2016
BLECHOWAĆ czas. ndk
Warianty fonetyczne: BLECHOWAĆ, BLICHOWAĆ
Słowniki: T III, L (XVII), SWil, SW, SJP notują
Słowniki: SStp, SXVI, Kn nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 0
Formy gramatyczne:
blechować || blichować
lp1. os.blechuję
lpż3. os.blechowała
Etymologia:
niem. Bleichen
1. »bielić, wybielać«:
2. »używać bielidła w celu rozjaśnienia cery«:
#

BLECHOWANY
im. przym. bier.
Formy gramatyczne:
lpodmiana złożonaM.mblechowany
N.mblechowanym
»wybielany«:
  • – Woskiem świeżym nieblechowánym, dziurę wypruchniáłą [w zębie] zálepić, często inszy odmieniáiąc, drugiego nie zárázi Sąsiádá. HaurSkarb 385.
  • – wosk iary, sam przez się biały nieblechowany. Jungfer-Wachs, so von Natur weisz ist. cire vierge; cire blanche sans étre blanchie. T III 2606.
Autorka: DA
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)