POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło WYCHŁÓDNĄĆ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło WYCHOPIEŃ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 07.09.2009
WYCHODZIĆ czas. ndk

Najwcześniejsze poświadczenie: 1656-1688
Formy gramatyczne:
wychodzić
lp3. os.wychodzi
lm1. os.wychodziemy
3. os.wychodzą
lpn3. os.wychodziło
lmmos1. os.-śmy wychodzili
3. os.wychodzili
nmos3. os.wychodziły
lm2. os.wychodźcie
wychodząc
1. »opuszczać jakieś pomieszczenie, miejsce pobytu, wyruszać dokąd; wydostawać się skąd«:
Rekcja: do czego, od czego, z czego, w co
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. wychodzić do czegoś: »wyruszać, stawać, stawiać się do jakiejś pracy«
  • ~ Kazałęm włodarza wołac y roskazuię mu żeby chłopi zaraz wychodzili do ładowania. PasPam 280v.
troj. wychodzić coś robić: »wyruszać, stawać, stawiać się do jakiejś pracy«
  • ~ Niemiał wszystkiey Substancyiey tylko iednę wies ale 300 pługow zniey orać wychodziło. PasPam 141.
2. przen. »o rzeczach: wydostawać się na zewnątrz, na wierzch; wydobywać się, ukazywać się«:
Rekcja: z czego
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)