POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BIELA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BIELARKA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 26.01.2016
BIELUN rzecz. m
Warianty fonetyczne: BIELUN, BIELAN, BIELON
Słowniki: SStp (BIELUŃ, BIELEŃ, BIELON, BIELUJ, BIELUN), SXVI, Kn (BIELAN, BIELON, BIELUN, BIELUŃ), T III (BIELAN, BIELON, BIELUN, BIELUŃ, BIELUŃ), L, SWil, SW, SJP (BIELUŃ) notują
Formy gramatyczne:
M.bielun || bielon
D.bielanu || bielunu
C.bielunowi
N.bielunem
bot. »roślina z rodziny psiankowatych o właściwościach trujących i narkotycznych; Datura stramonium a. Hyoscyanus niger«:
Autorka: KS
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)