POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BŁAGACZ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BŁAGAJĄCY
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 01.09.2016
BŁAGAĆ czas. ndk
Słowniki notują
Formy gramatyczne:
błagać
lp1. os.błagam
3. os.błaga
lm1. os.błagamy
3. os.błagają
lpm1. os.błagałem
3. os.błagał
ż3. os.błagała
lmmos1. os.-śmy błagali
3. os.błagali
nmos3. os.błagały
lp2. os.błagaj
lm2. os.błagajcie
błagając
1. »usilnie, pokornie prosić«:
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • Boy sie Na koniu Błagac na osiełku siedzące[go]. HerbOr 414.
2. »koić, uśmierzać, łagodzić słowami lub czynem, przepraszać, uspokajać, jednać sobie«:
#

BŁAGAJĄCY
im. przym. czyn.
Formy gramatyczne:
lpst. równyM.mbłagający
N.żbłagającą
»kojący, uśmierzający, łagodzący słowami lub czynem, przepraszający, uspokajający «:
  • – Błagániu służący/ błagáiący/ [...] Placandi vim habens. Kn 33.
  • – Hebrum zátym przebywszy sławny niegdy głową/ Y Bogi błágáiącą lutnią Orpheową: W Miasto wnidziem budowne Tracyey gránice Dziś Beglerbegow/ przedtym Cesarzow Stolicę. TwarSLeg 51.
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)