POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BANDEROLA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BANDOLECIK
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 14.06.2016
BANDO rzecz. n
Słowniki: Kn, T III, L (XVII-XVIII), SWil, SW, SJP notują
Słowniki: SStp, SXVI nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1625
Formy gramatyczne:
M.bando
B.bando
M.banda
B.banda
N.bandy
Etymologia:
wł. bando
»obwieszczenie, ogłoszenie, zawiadomienie; dekret, wyrok«:
przen. przenośnie:
  • – Bog rozgniewány Złorzeczne wydał Bando, áby wymázány Był Potopem Swiát wszytek. DamKuligKról 43
  • – Ochotnik stoi w ognistej czerstwości, Których południe gdy dobrze rozgrzało, Do szturmu bando gorące wydało. BoczPióroBar II 155
  • – Nie ujźrzysz tam [w ogrodzie] kuniczu, jaskru ani kminu; Co rodzą, pisorymów ogłoszone bandy, Hesperyjskie ogrody: cyprysy, lewandy. PotSielKuk I 110
Autorzy: DL, WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)