POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło CEKLARSTWO drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło CEKLMISTRZ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 08.01.2015
CEKLARZ rzecz. m
Warianty fonetyczne: CEKLARZ, CEKLIARZ, CZEKLIARZ
Słowniki: SXVI, Kn, T III notują
Słowniki: SStp (?), L (?), SWil (?), SW (?), SJP (?) nie notują
Formy gramatyczne:
M.czekliarz || cekliarz || ceklarz
D.ceklarza
N.ceklarzem
M.ceklarze
D.ceklarzów
C.ceklarzom
B.ceklarze
N.ceklarzami
Etymologia:
niem. Zirkler
»sługa, pachołek wykonujący funkcje kata, oprawcy«:

CEKLARZ
nazwa osobowa »nazwisko chłopskie«:
  • – Za niego ręczil: Blażeÿ Kubinski, Grzegorz Czekliarz, do iutra. KsKasUl I, 302.
  • – Nakazało pravo, aby sviatky stavil, przi tym mu te pienąndze othdal; na co stavil Misiek sviatka Stanislava Gosceia przysieznego, ÿsz mu ie othdal w domu nieboscika Matisza Ceklarza, na ten casz voitem Kasinskim bendącego. KsKasUl I, 304.
Autorka: KS
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)