POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło CENTAUROWY drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło CENTNAR
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 17.09.2013
CENTAUR rzecz. m
Warianty fonetyczne: CENTAUR, *CENTAWR

Najwcześniejsze poświadczenie: 1618
Formy gramatyczne:
M.centaur
D.centaura
C.centaurowi
B.centaura
N.centaurem
M.centaurowie || centawrowie
centaurzy
D.centaurów
C.centaurom
B.centaury
N.centaurami
Ms.centaurach
Etymologia:
łac. centaurus
1. mit. »istota, przestawiana jako koń z ludzka piersią i głową; tu także byk z ludzką piersią lub pół niedźwiedzia i pół konia«:
2. »herb litewski«:
3. »gwiazdozbiór«:
Autorka: KS
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)