POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło CENCHRA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło CENIĆ SIĘ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 08.07.2011
CENIĆ czas. ndk
Słowniki: SXVI, Kn, T III notują
Słowniki: SStp (?), L (?), SWil (?), SW (?), SJP (?) nie notują
Formy gramatyczne:
cenić
lp1. os.cenię
3. os.ceni
lm1. os.ceniemy
2. os.cenicie
3. os.cenią
lpm3. os.cenił
lp2. os.ceń
lm2. os.ceńcie
1. »nadawać czemuś lub komuś wartość społeczną lub moralną, szanować, poważać«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. lekko cenić:
  • ~ Mylą się, co tak lekko miejską przyjaźń cenią, Że więcej w niej krom rożna nie masz nad pieczenią Bo moja gospodyni kształtem żyje rożnem: Gotowa dać pieczeni, kto przyjedzie z rożnem. PotFraszBrück II 206.
  • ~ Uważnie ślubuj, szkoda ślubu lekko cenić; w twojej mocy ślub czynić, nie w twojej odmienić. PotFraszBrück II 209.
2. »wyznaczać cenę w pieniądzach«:
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • ~ Drogo ceń ná początku. KnAd 839.
przys.
  • ~ Ceń słusznie a w miaręć zapłacą. T III 103.
przys.
  • ~ Drożey cęń/ á w miáręć zápłácą. KnAd 211.
Autorka: KS
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)