POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło CENTRUM drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło CENZOROWAĆ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 17.12.2011
CENZOR rzecz. m
Słowniki: SXVI, Kn, T III, L (XVI i XVIII), SWil, SW, SJP notują
Słownik SStp nie notuje
Formy gramatyczne:
M.cenzor
D.cenzora
B.cenzora
N.cenzorem
D.cenzorów
B.cenzorów
N.cenzorami
Etymologia:
łac. censor
1. »osoba oceniająca, kontrolująca działalność instytucji, postępowanie ludzi, krytyk«:
2. »wysoki urzędnik w starożytnym Rzymie«:
3. »urzędnik kontrolujący, oceniający drukowane księgi«:
#

CENZOR
nazwa osobowa »przydomek Katona Starszego«:
  • – Cato przezwiskiem censor. ManTobPhr 109.
Autorka: KS
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)