POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło GBURSKI drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło GDAŃSKI
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 03.11.2011
*GDAKAĆ czas. ndk
Słowniki: SStp, SXVI, Kn, T III, L (XVI-XVIII), SWil, SW, SJP notują
Formy gramatyczne:
gdakać
lp1. os.gdaczę
gdakam
2. os.gdaczesz
3. os.gdacze
gdaka
lm3. os.gdaczą
gdakają
lpm3. os.gdakał
lmmos3. os.gdakali
lp3. os.gdacz
1. . »o kurze: wydawać charakterystyczny dźwięk, zwłaszcza po zniesieniu jajka«:
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • (wariant I):
    ~ Kokoszká zniosłá iayko y gdaczé. KnAd 623.
  • (wariant II):
    ~ Kokoszká zniosłá Jáyko, gdacze. ErnHand 226.
  • (wariant III):
    ~ kokosz zniosła iako [!] gdacze, prov. T III 367.
2. ekspr., przen. »dużo i głośno mówić«:
3. ekspr., przen. »chwalić się«:
4. ekspr., przen. »besztać, łajać kogoś; krzyczeć na kogoś«:
Rekcja: na kogo
Autor: WG
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)