POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BLUŹNIĄCY drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BLUŹNIENIE
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 24.02.2016
BLUŹNIĆ czas. ndk
Słowniki notują
Formy gramatyczne:
bluźnić
lp1. os.bluźnię
2. os.bluźnisz
3. os.bluźni
lm1. os.bluźniemy
3. os.bluźnią
lpm3. os.bluźnił || bluźnieł
lmmos3. os.bluźnili
nmos3. os.bluźniły
lpm3. os.bluźnić będzie
lp2. os.bluźni
lpm2. os.bluźniełbyś
3. os.-by bluźnił
bluźniąc
1. »obrażać, znieważać Boga i religię, głosić herezję«:
Rekcja: kogo, (na) co|| przeciwko komu, czemu; czym
2. »kląć, przeklinać«:
Rekcja: kogo, co|| zd.

BLUŹNIONY
im. przym. bier.
Formy gramatyczne:
lpst. równyM.żbluźniona
nbluźnione
»obrażany, znieważany«:
  • – KTorzykolwiek słudzy są pod járzmem/ niech rozumieją Pány swe godne być wszelákiey czci: áby Imię Boże y náuká nie była bluźniona. BG 1Tm 6, 1.
  • – Spokoynieyby się każdy w-domu osiedział/ nie byłoby tak często bluźnione imię Panskie/ ustałyby sprosne grzechy. PisMów II 60.

BLUŹNIĄCY
im. przym. czyn.
Formy gramatyczne:
lpst. równyM.mbluźniący
B.mbluźniącego
»znieważający, przeklinający«:
  • – Owszem y owi, coby kogo bluźniącego (klnącego) słyszeli, á tego zwierzchności nie oznáymiali, karánia uyść nie máją. GdacPan 105-106.
  • – Podłey kondycyi człek bluźniący, był więzieniem karány. ChmielAteny II 432.
Autorka: DA
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)