POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło DOPYTAĆ SIĘ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło DORĘDZIE
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 10.05.2016
DORĘCZErzecz n, DORĘCZrzecz ż
Słowniki: SXVI (doręcze), Kn (doręcze, doręcz), T III (doręcze, doręcz), L (doręcze, doręcz; XVI, XVIII), SWil (doręcze), SW (doręcze, doręcz), SJP (doręcze) notują
Słownik SStp nie notuje
Formy gramatyczne:
M.doręcz
doręcze
Ms.doręczu
»miejsce tuż obok«:

NA DORĘCZU
w funkcji przysłówka
Formy gramatyczne:
»przy sobie, pod ręką; w gotowości«:
  • – Wystáwiam co/ kładę ná widoku/ ná doręczu. Propono vexillum [...] Propono signum pugnae [...]. Kn 1335.
  • – Gotowo/ Parate [...] In procinctu stare [...] vide Ná doręczu. Kn 205.
  • Ná doręczu/ ná dorędziu/ pogotowiu. [...] In promptu aliquid habeo vel pono [...] Ad manum habeo aliquid [...] In procinctu [...]. Kn 442.
  • – Po gotowiu. v. Ná doręczu. Kn 753.
  • AVOIR en main [...] MIEĆ w ręku mieć pod ręką ná doręczu w mocy [...] Mám ná doręczu pogotowiu człeka wyśmienitego, y bardzo przywiązanego do usług twoich [...]. DanKolaDyk II, 220.
  • – *na doręczu; na dorędziu; pogotowiu. in Bereitschaft; bey der Hand. à main; en main; à portée; à la main. T III 255.
Patrz dorędzie.
Autorka: RB
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)