POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło DOBIĆ SIĘ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło DOBIJAĆ SIĘ
Data ostatniej modyfikacji: 30.10.2014
DOBIJAĆ czas. ndk
Słowniki: SStp, SXVI, Kn, T III, L (cytaty pod DOBIĆ), SWil, SW, SJP notują
Formy gramatyczne:
dobijać
lp1. os.dobijam
3. os.dobija
lm3. os.dobijają
lpm3. os.dobijał
lm2. os.dobijajcie
1. »zabijać kogoś lub coś bliskiego śmierci, zadawać śmiertelny cios rannemu, przyspieszać uderzeniem zgon«:
Rekcja: kogo czego; kogo co
przen. przenośnie:
  • ~ Nie położyłci żadnego nieprzyiacielá iák żywo ná plácu, ále kuflem nie iednego przyiacielá pod stoł podbił. sume arma, sume vasa. i ztąd podobno Polski zwyczay urosł: trąmbić iák ná woynę do stołu. bo tám przyiáźni się dopiiáią, chciałem powiedzieć: dobiiáią, co sklenicá to oręże, co wilkom to strzelbá. sume arma, sume vasa. MłodzKaz IV, 578
2. »zadawać ciosy, uderzać, bić«:
Rekcja: komu
3. »bijąc co wtłaczać, wbijać głębiej«:
4. przen. »powodować u kogoś zły stan psychiczny, np. uczucie strachu, zwątpienia, przygnębienia«:
Rekcja: kogo czym
#
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)