POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło PANICKI drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło PANICZKOWAĆ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 25.04.2016
*PANIC, *PANICZ rzecz. m
Warianty fonetyczne: *PANIC, *PANICZ
Słowniki: SStp, Kn, T III notują
Słowniki: SXVI, L, SWil, SW, SJP (- ) nie notują
Formy gramatyczne:
M.panic
D.panica
B.panica
Ms.panicu || panice
W.panicze
M.panicze
B.paniców
1. »młodzieniec do momentu zachowania czystości; prawiczek«:
przen. przenośnie:
  • – Jeśli mię też pytacie, na co łuk napięty [...] noszę. Temu: skoro krnąbrnego napadnę panica, A on wysoko buja nad ziemskimi stany Zaraz mu w serce sieję z tego łuku rany. ZimSRoks 8
2. »młodzieniec zazwyczaj szlachetnie urodzony; pan młody dopiero co po ślubie«:
Patrz paniątko, *panię, .
Autor: PK
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)