POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło WDOWICZKA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło WDOWIN
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 17.10.2013
WDOWIEC rzecz. m
Słowniki: SStp, SXVI (korpus), Kn, L (XVII), SWil, SW, SJP notują
Słownik T III (? ) nie notuje
Formy gramatyczne:
M.wdowiec
D.wdowca
B.wdowca
N.wdowcem
W.wdowcze
M.wdowcowie
D.wdowców
C.wdowcom
B.wdowców
N.wdowcami
»mężczyzna, którego żona umarła«:
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • Wdowiec z wdową/ rzadko dobrze z sobą. RysProv 84.
przen. przenośnie:
  • – [...] owi wszyscy co owo intratę, dochody, zbiory, sobie tylko biorą małżonkowie, á żenie tam tylko coś zostawią ná wstązki, Wdowcowie to przy żenie, á żoná wdowá, à viro divisa [...]. MłodzKaz II, 65
  • – Ięczy DAWID iák Gołąb dziki więc w Pustyni Gdy go Strzelec od pary smutnym Wdowcem czyni [...]. DrużZbiór 31
Autorka: RB
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)