POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło TURECCZYZNA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło TURECZYZNA
ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO
Data ostatniej modyfikacji: 29.01.2016
TURECKI przym.

Najwcześniejsze poświadczenie: 1613
Formy gramatyczne:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. baczmagi tureckie: »BACZMAGA, BACZMAG«
troj. boty tureckie:
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. Alkoran Turecki:
troj. bot. turecki czubek:
  • – BErnádynek/ ktory Cardobenedictum z Lácińskiego/ drudzy Ostem Włoskim/ ini Tureckim czubkiem zowią: Ziele iest ościstokolące wszystko. SyrZiel 562. SyrZiel 562.
  • – Osét Włoski/ Bárnárdynék/ Turécki czubék. Carduus benedictus vulgo. Kn 639.
  • CARDUUS BENEDICTUS, Carduus Sanctus, po Polsku záś Bernárdynek, Turecki Czubek, Oset Włoski, Czubek, iest nátury gorszkiey, dla tego gorącey, suszącey, otwieráiącey. ChmielAteny I 545.
troj. cesarz turecki:
troj. rumak turecki:
troj. rum tureckie:
troj. kilof turecki:
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)