POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło GNOISTY drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło GNOJEK
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 03.03.2016
GNOIĆ czas. ndk
Słowniki: SStp, SXVI (hasło kanoniczne), Kn, T III, L, SWil, SW, SJP notują
Formy gramatyczne:
gnoić
lp1. os.gnoję
3. os.gnoi
lm3. os.gnoją
lpm1. os.gnoiłem
ż3. os.gnoiła
lmmos3. os.gnoili
1. »uprawiać ziemię gnojem, nawozić«:
Rekcja: co
2. »powodować gnicie, rozkład; dopuszczać do gnicia, rozkładu«:
Rekcja: co
3. »smarować gnojem ranę lub wrzód, może w celu spowodowania lub podtrzymania jątrzenia, ropienia«:
Rekcja: co
4. przen. »psuć, niszczyć, rujnować«:
Rekcja: kogo co
#

*GNOJONY
im. przym. bier.
Formy gramatyczne:
lpodmiana złożonaM.żgnojona
»nawożony, uprawiany gnojem«:
  • – Nie ma bydź do sádzenia iey [szałwii] ziemiá gnoiem gnoiona/ boby znisczáłá/ ále w ziemi ráczey gliniástey. SyrZiel 483.

GNOJĄCY
im. przym. czyn.
Formy gramatyczne:
lpst. równyM.mgnojący
żgnojąca
lmst. równyM.nmosgnojące
»powodujący gnicie, rozkład, jątrzący«:
  • Gnoiący/ iáko máść gnoiąca. Septicus [...] Vis medicamenti septica [...]. Kn 197.
  • – Niemogę tedy takie skrypta w publicznych materyach y kontrowersyach status pisane sądzić bez skrupułu cięszkiego grzechu. Naprzod iako sławie ludzkiey szkodzące y iako niby rány publiczney niezgody gnoiące, nie Leczące y przedłuzaiące wnętrzne Status. JabłSkrup 11.
  • – Gnoię co. 1) faulen lassen. 2) düngen, misten einen Acker. 3) die Kruft vom Geschwär wegnehmen. 1) pourrir; faire pourrir. 2) fumer, amander la terre; donner l'amandement à un champ; engraisser avec du fumier. 3) faire tomber l'escarre d'un ulcère. zgnoić kogo w więzieniu. einen im Gefängniss faulen lassen. faire pourrir qu. en prison. gnoiący. Heilk. das eine putrescirende Kraft hat; faul machend. médec. corrosif, qui a la vertu de faire pourrir. § gnoiąca maść. T III 392-393.
przen. przenośnie:
  • – Naprzod iáko słáwie ludzkiey szkodzące, y iáko niby rány publiczney niezgodę gnoiące, nie liczące, y przedłużaiące wnętrzne Status uspokoienie. JabłSkrup 18
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)