POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło PAROWA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło PAROWANIE
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 12.05.2016
PAROWAĆ czas. ndk
Słowniki: L (XVIII), SWil, SW, SJP notują
Słowniki: SStp, SXVI, Kn, T III nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1642
Formy gramatyczne:
parować
lp3. os.paruje
lm3. os.parują
lpn3. os.parowało
lmmos3. os.parowali
parując
Etymologia:
z fr. parer 'obronić; zatrzymać'
1. »pędzić, gnać przed sobą; wypierać«:
2. »podgrzewać, destylować, gotować«:

*PAROWANY
im. przym. bier.
Formy gramatyczne:
lmodmiana złożonaM.mosparowani
»wypierany«:
  • – Nie zmięszają Moskwy, ale jadą na niej, Że jako nikczemne bydło parowani, Po szerokiem polu zawiązawszy się w nogi Przepadnie w ostrogi. TwarSRytTur 17.

*PARUJĄCY
im. przym. czyn.
Formy gramatyczne:
lmst. równyMs.parujących
»destylujący, gotujący«:
  • – Powietrze obraca się w wodę, y wodá w powietrze. Pierwszey odmiany doznawamy w oknách się pocących; drugiey w álembikách paruiących, z ktorych tylko párá miásto wodki wychodzi. SolArch 137.
Autor: PK
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)