POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło LATAWICA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło LATERNA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 20.11.2014
LATAWIEC rzecz. m
Słowniki: SStp, SXVI, Kn, T III, L (XVI-XVIII), SWil, SW, SJP notują
Formy gramatyczne:
M.latawiec
D.latawca
B.latawca
N.latawcem
M.uż. osob.latawcy
uż. nosob.latawce
D.latawców
N.latawcami
1. »zły duch; inkub«:
2. »zjawisko fizyczne«:
3. »zabawka z papieru puszczana w powietrze«:
4. »rajski ptak«:
5. »jakaś ryba«:
6. »ktoś, kto przemieszcza się w powietrzu«:
przen. przenośnie:
  • – [Ksiądz protestancki] Skoczy wskok na drabinę po kokosz do kojca. Ledwie się do kurnika po drabinie dorwie, Za gardło w kojcu kokosz jarzębatą porwie. Wtem kapitan nad kury, kogutek cnotliwy, Broniąc kokoszy, począł trzepotać żarliwy. I tak długo po kojcu robił swe firleje, Aż uczynił latawca z księdza kaznodzieje. Wtem zleciał miłośniczek, nie rzekł jedno: "rata!" […]. ChądzJRelKontr 293
Autorka: RB
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)