POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BANKIETOWANY drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BANKIETOWNY
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 12.12.2007
*BANKIETOWNIK rzecz. m
Słowniki nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1649
Formy gramatyczne:
D.bankietownika
M.bankietownicy
»ten, kto uczestniczy w uczcie, biesiadzie; ten, kto lubi brać udział w biesiadach, ucztach«:
przen. przenośnie:
  • – Pan pokázał iz to prawie Boski bankiet ná ktorym ludzie do miłości Boskiey wzbudzáią się/ y nawyższego bánkietownika Ducha ś. gotuią się. BanHist 86-87
Patrz BANKIETNIK, BANKIETNIŚ.
Autorzy: DL, WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)