POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło ARENDARSKI drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło ARENDKA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 19.09.2009
ARENDARZ rzecz. m
Warianty fonetyczne: ARENDARZ, HARENDARZ
Słowniki: SXVI, Kn, T III, L (XVII-XVIII), SWil, SW, SJP notują
Słownik SStp nie notuje
Formy gramatyczne:
M.arendarz || harendarz
D.arendarza || harendarza
C.arendarzowi
B.arendarza
N.arendarzem || harendarzem
Ms.arendzarzu
M.arendarze
D.arendarzów || arendarzy
C.arendarzom
B.arendarzów || arendarze
N.arendarzami
Ms.arendarzach
Etymologia:
śr. łac. arendarius
»ten, kto trzyma co w dzierżawie, dzierżawca«:
przen. przenośnie:
  • – Zginąć w nierządzie jako miotła rozwiązana Wolą [Polacy] niż mieć na tronie dziedzicznego pana. (Gdyż, jąwszy od Augusta, byli arendarze). PotPis II, 77
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)