POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło AREOPAG drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło AREOPAGITCZYK
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 21.01.2014
AREOPAGITA rzecz. m
Słowniki: SXVI, SW, SJP notują
Słowniki: SStp, Kn, T III, L, SWil nie notują
Formy gramatyczne:
M.Areopagita || areopagita
M.areopagitowie
D.areopagitów
»członek areopagu, trybunału sądowego w starożytnych Atenach, także zbior.«:

AREOPAGITA
Formy gramatyczne:
nazwa osobowa »przydomek Dionizjusza, ucznia św. Pawła Apostoła«:
  • – A mężowie niektorzy przystawszy do niego [św. Pawła] uwierzyli, miedzy ktorymi też/był/ y Dyonisius Areopagitá y niewiastá imieniem Dámárya, y inni znimi. NT Ga Dz 17, 34.
  • – Przez tę naukę [astrologię] poznał Dionizyusz Areopagita, iż Chrystus Pan cierpiał, lubo był daleko od Jeruzalem gdy postrzegłszy zaćmienie Xiężyca, nie podczas Pełni, zawołał. Aut Deus naturae patitur, aut Mundi machina dissolvetur. Zkąd za predykacyją Pawła S. do Chrystusa nawrocił się. DuńKal P2v.
Patrz AREOPAGITCZYK.
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)