POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BUNTUJĄCY SIĘ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BUŃCZUK
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 22.04.2013
BUŃCZUCZNY przym.
Warianty fonetyczne: BUNCZUCZNY, BUŃCZUCZNY
Słowniki: L (bez cyt.), SWil, SW, SJP notują
Słowniki: SStp, SXVI, Kn, T III nie notują
Formy gramatyczne:
lpM.mbunczuczny || buńczuczny

BUŃCZUCZNY
w funkcji rzeczownika
Formy gramatyczne:
»ten, kto niesie buńczuk jako oznakę władzy hetmana«:
  • – Tamże [w potyczce pod wsią Nakwaszą k. Podkamienia] wzięty casu szwanku konia jp. Nowosielski Leon, buńczuczny hetmański. ZawiszaPam 271.
  • – Nad wieczorem zaś przybyli tu do mnie waszmość panowie Plater, bunczuczny bywszy brata mego i Białozor sędzia upicki. RadziwHDiar 31.
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)