POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło OCIĄGAĆ SIĘ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło OCIEPLIĆ SIĘ
ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO
Data ostatniej modyfikacji: 17.10.2013
OJCIEC rzecz. m
Warianty fonetyczne: OJCIEC || OCIEC
Słowniki notują
Formy gramatyczne:
M.ojciec
1. »mężczyzna, który ma potomstwo«
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • Mądry oyciéc syná ma mieć głupiégo/ á bogáty vbogiego. KnAd 803.
2. »zakonnik zwłaszcza ten, który ma święcenia kapłańskie; ksiądz«
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń
Autorka:
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)