POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło SEKT drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło SEKTARKA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 13.09.2012
SEKTA rzecz. ż

Najwcześniejsze poświadczenie: 1609
Formy gramatyczne:
M.sekta
D.sekt
N.sektami
B.sekcie
Etymologia:
łac. secta 'stronnictwo'
»grupa religijna, która odłączyła się od Kościoła«:
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. bekieszowa sekta:
troj. sekta aryjańska:
troj. sekta biczujących się:
troj. sekta anabaptystów (sz. zm.):
  • – Drugá [herezja] MENNONISTOW, ktorzy są sekty Anabaptistow, ná rozne Sekty y imiona podzielonych. Autor tey Sekty iest Menno, nie iáki we Frizyi, Syn Szymona Pásterzá vulgò Predikántá. ChmielAteny I 790.
  • – Jezeliby od Klarystow do Kontrybulatow chciáł się kto przenieść, mutando Religionem musi się chrzcić de novo, y to to iest Anabáptystow Sekta. ChmielAteny I 791.
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)