POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BIRKOWY drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BIRLET
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 26.01.2016
*BIRKUT rzecz. m
Warianty fonetyczne: *BIRKUT, *BERKUT
Słowniki: L (birkut; XVII-XVIII), SWil (birkut, berkut), SW (birkut, berkut), SJP (birkut) notują
Słowniki: SStp, SXVI, Kn, T III nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1656-1688
Formy gramatyczne:
D.birkuta
B.birkut
B.birkuty
N.berkutami
Etymologia:
tur. birkut
1. zool. »gatunek orła, duży ptak drapieżny z rzędu sokołów, żywiący się głównie rybami, używany niegdyś do polowania; Haliaetus albicilla«
przen. przenośnie:
  • – Z kogoz tedy większy iest Oyczyznie Emolument czy z owego darmo chleb z iadaiącego Birkuta czy z młodego a ustawicznie pracuiącego za zdrowie iey ochotnie krew Leiącego Towarzysza. PasPam 147v
2. »strzała opatrzona na końcu orlimi piórami«:
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)