POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BISTORTA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BISURMANIĆ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 25.09.2014
BISURMAN rzecz. m
Warianty fonetyczne: BISURMAN, *BISSURMAN
Słowniki: Kn (bisurman), T III (bisurman), L (bisurman, besserman; XVII), SWil (bisurman, bessurman), SW (bisurman, beserman, besserman, bessermian, bezerman, besurman, basurman, bossurman), SJP (bisurman) notują
Słowniki: SStp, SXVI nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1612
Formy gramatyczne:
M.bisurman
D.bisurmana
B.bisurmana
D.bisurmanów
bisurman
C.bisurmanom || bissurmanom
B.bisurmany
N.bissurmany
Etymologia:
tur. müsliman
1. ekspr. »Turek, muzułmanin«:
2. zbior. »ogół Turków; wojsko tureckie«:

*BISURMANY ndm.
w lm nazwa geograficzna »Turcja«:
  • – Stąd na przyszłą Wielkanoc, gdy Chrystus z niewoli brańce święte wywodzi, padniem w Końskiej Woli, gdzie duchy z poganskiego otrząsszy barłogu, przy świętych sakramentach ziścim śluby Bogu. Którą jako nowinę chyża Wieść rozniosła o szczęśliwym z Bisurman wróceniu się posła, kto wymówi, mimo swych i ufalszych wiele jakiej wszytkiej Korony było stąd wesele? TwarSLegK 235.
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)