POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BANKRETOWAĆ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BANKRUTOWAĆ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 12.12.2007
BANKRET rzecz. m
Warianty fonetyczne: BANKRET, BANKRUT, *BANKROT, PANKRUT
Słowniki: T III, L (XVIII), SWil, SW, SJP notują
Słowniki: SStp, SXVI, Kn nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1653
Formy gramatyczne:
M.bankret || bankrut || pankrut
D.bankretu
B.bankrut
N.bankrotem
D.bankretów
N.bankrutami
Etymologia:
fr. banqueroute
1. »ten, kto stracił cały majątek, niewypłacalny dłużnik«:
2. »niewypłacalność dłużnika wobec wierzycieli, upadłość, ruina majątkowa«:
Autorzy: DL, WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)