POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło CAP drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło CAR
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 02.04.2012
CZAPKA rzecz. ż
Warianty fonetyczne: CZAPKA || *CAPKA

Najwcześniejsze poświadczenie: 1606-1608
Formy gramatyczne:
M.czapka
D.czapki
B.czapkę || czapkie
N.czapką
Ms.czapce
D.czapek
B.czapki || capki
N.czapkami
Ms.czapkach
1. »nakrycie głowy«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. czapka barania: »czapka ze skóry baraniej«
troj. czapka barankowa: »czapka ze skóry baraniej«
troj. czapka brunszwicka:
fraz. związki frazeologiczne:
fraz. czapkę przed kimś zdejmować: »kłaniać się, okazywać uniżenie«
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • Czapka zá biret. KnAd 117.
przen. przenośnie:
  • – Skoczy ku niemu [Marcinowi Kazanowskiemu] z okrutną zapalczywoscią Hetman z buzdyganem, ktorem nan cisnąwszy po czapce go zaiął [!]. OssŻyw 36
2. »przykrywka [?]«
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. alembik miedziany z czapką:
troj. czapka alembikowa:
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • Koń Turek/ chłop Mázurek/ czápká mágierká/ száblá Węgierká. RysProv VI, 4.
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)