POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BŁOGI drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BŁOGOSŁAWIĆ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 22.08.2007
BŁOGO przysł.
Słowniki notują
Formy gramatyczne:
błogo
»dobrze, miło, przyjemnie; szczęśliwie«:
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • Błogo temu przy dworze/ komu domá pług orze. RysProv I, 6.
przys.
  • – Co mi do kogo/ gdy mnié błogo! gdy moy grzbiét cáły. KnAd 95.
przys.
  • – Dem ist wol/ der frembder Hülffe nicht darff/ błogo temu co cudzey Pomocy nie potrzebuje. ErnHand 516.
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)